بوی خوش بهار نارنج

رسیدن به خدا از راه عشق
نویسنده : پدر خوب ( باقر طالبی دارابی ) - ساعت ۱٢:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٥/٧
 

به طور کلی ، زندگی بیش از آنکه در اداره ی عقل باشد در سیطره ی  عواطف و احساسات است؛ و از میان احساسات  بسیاری که دل آدمی را پرکرده است، قویترین احساس عشق است.حتی نفرت را می توان به سرخوردگی از این انگیزش تاویل برد. علاوه بر این، مردم تمایل دارند شبیه آن چیز یا کسی شوند که به آن عشق می ورزند. و نام آنرا بر پیشانی خود حک کنند. هدف  بهکتی یوگا [= یوگای عشق ] آن است که عشق نهفته در اعماق دل همه را به سوی خدا رهنمون شود. خدا در بهگود پورانا می گوید « همان گونه که آب های رود گنگ بی وقفه به سوی اقیانوس روان است جان های بهکت ها[= عشاق ] نیز بی وقفه به سوی من، فرد متعال ساکن در تمام دل ها، در حرکت است، آنها بی واسطه طنین صدای مرا خواهند شنید» . بر خلاف طریق معرفت ،بهکتی یوگا  پیروان بی شماری دارد، از این رو مردم پسند ترین راه در میان چهار طریق است.

تمام اصول بهکتی یوگا کاملا در مسیحیت الگو برداری شد. نخست ، به محض اینکه  عشق سالم به حرکت در می آید ، بهکتی تمام عقایدی که می گوید خدایی که آدمی به او عشق می ورزد، خود او، حتی عمیق ترین خود است  را رد می کند و بر غیریت خدا اصرار می ورزد. همانگونه که یکی از اثار  عبادی کلاسیک هندویی می گوید، « من می خواهم شیرینی شکر را بچشم؛ نمی خواهم خود شکر باشم.»

 آیا آب می تواند خود را بنوشد؟

 آیا درختان می توانند میوه خود را بچشند؟

کسی که خدا را می پرستد باید دور از  او بایستد.

فقط در این حالت می تواند عشق مسرت بخش خدا را درک کند.

چون اگر او بگوید که او و خدا یکی هستند،

آن مسرت، آن عشق ، بی درنگ از بین می رود.

دیگر برای یکی شدن  محض با خدا دعا نکنید:

اگر گوهر و صدف یکی باشد آنگه زیبایی کجاست؟

گرما و سایه دوتا هستند،

اگر چنین نبود، راحتی سایه کی معنا داشت؟

مادر و فرزند دو تا هستند،

اگر نه، عشق کجا بود؟

وقتی پس از جدایی به هم می رسند،

چقدر لذت می برند، مادر و فرزند!

اگر ایندو یکی بودند ، لذت کجا بود؟

پس دیگر برای یکی شدن محض با خدا دعا نکنید.

 (بخشی از کتاب ادیان جهان، اثر هیوستین اسمیت، که به توسط این قلم در دست ترجمه است