«کشمکش » شناخت آفرین

 

 نخست ، جامعه شناسی شناخت به ما می گوید:«همه ی عناصری که فرهنگ را تشکیل می دهند، شناخت ساز هستند. و اما شناخت وقتی نو شد همه ی اجزای فرهنگی را نو می کند. اگر وضعیت علمی یا دینی در یک جامعه اجازه داد که به شناخت جدید برسیم ، خودبخود نگاهمان به علم، دین و فرهنگ  تغییر میکند. فقط  جامعه بسته  است می ترسد که باز شود و زمینه را برای شناخت جدید آماده کند.

 دوم ، بی تردید  ما آدمها  تعلقات متفاوت و متنوعی داریم. از جمله این تعلّقات ، تعلّق جفرافیایی  است.  باید متوجه باشیم که ممکن است که  این تعلق جغرافیایی با  تعلقات  دیگر در عرض هم حرکت نکنند و  در نتیجه موجب ایجاد تنش وکشمکش شوند. برای مثال ، گاهی تعلق جغرافیایی با تعلقات  دینی ،قبیله ای، خانوادگی، فرهنگی و سیاسی در «کشمکش » قرار میگیرد. در اینجا باید توجه داشت که نوع برخورد جوامع  و افراد آن جوامع با این نوع کشمکش ها،  با نو شدن یا ایستایی شناخت در آن جامعه، پیوندی نزدیک دارد. این «کشمکش» در کل منبع نو آوری شناختی و نوشدن معرفت در جامعه است . البته می تواند به ضد خودش نیز تبدیل شود.

سوم ، فرهنگ ها و جوامع و افرادی  هستند که « این کشمکش ها » را تشویق میکنند  و قدر میشناسند و بر صدر می نشانند؛ در نتیجه شناخت در آنها زود تر نو میشود. و جوامع ، فرهنگها و افرادی هستند که این «کشمکش ها» را منع می کنند که در نتیجه شناخت در آنها به راحتی نو نمی شود و یا حتا دچار « انسداد شناختی» میشوند و در نتیجه حذف معنوی و فیزیکی «دیگری » در دستور کار قرار می گیرد.  

چهارم ، شاید این جمله منسوب به پیامبر اکرم ص که می فرمایند : «اختلاف امتی رحمه» را بر اساس درک جامعه شناسی شناخت، به « کشمکش تعلقات» تاویل برد که قدر شناسی آن و سامان دهی آن بر اساس ارج نهادن به « صدای مخالف»،  به نو شدن شناخت بیانجامد. 

پنجم، کشمکش ها،  شناخت جدید تولید می کنند و بازی گران میدان کشمکش خواسته یا نا خواسته  دیگران را با شناخت جدید آشنا می سازند که بی تردید در ادامه راه،  گفتمان موجود میان طرفین « کشمکش » را عوض خواهند کرد و این بسیار نوید بخش است. به یقین نتیجه کشمکش « تغییر » است نه « تقلید » از یکی از طرفین.

 

 

/ 3 نظر / 16 بازدید
قلی زاده.boshra

سلام و عرض ادب آقای طالبی مطلب مهمی رو در این پست بیان کردید که مبحث بسیار گسترده ای هست. سنت های اجتماعی در قرآن یکی از موضاعات مهم،سرنوشت ساز و اثر گذار در زندگی دنیایی و آخرتی و فردی و اجتماعی انسان هست. جوامعی که گرفتار اختلاف بینش ها،ارزش ها و اهداف میشوند و در مرحله عمل به ستیز و تنازع روی می آورند،دچار کشمکش اجتماعی میشوند. قرآن مجید در مقام بیان این سنت میفرمایند:با یکدیگر نزاع مکنید تا سست شوید و نیرو،شکوه و دولتتان از بین برود. از بین رفتن وفاق اجتماعی مایه بی اعتباری ارزش های مشترک میشود و کنترل های اجتماعی قوت خود را از دست میدهند که باعث از بین رفتن اقتدار جامعه است. از نظر قرآن مجید وفاق اجتماعی تنها در صورتی به بهترین وجه و کاملترین شکل آن امکان پذیر است که بر محور "خدا" و معارف و ارزش های سرچشمه گرفته از او بنا نهاده شود. با سپاس و تشکر فراوان.

قلی زاده.boshra

سلام و عرض ادب و احترام جناب آقای طالبی بنده با نوشتن این جملات فقط خواستم بحث شمارو کمی ادامه بدم و به نکته مقابل اشاره کنم وگرنه خدایی نکرده قصد جسارت نداشتم. همانطور که مشاهده کردید در جمله پایانی در مورد اینکه این وفاق یا نزاع ها باید بر محور خداوند باشه وگرنه اثر منفی خواهد داشت ،اشاره کردم(چیزی که در این روزهای اخیر در بعضی وبلاگها شاهدش هستیم) که البته من هم میپسندم و خوشحالم ازین گفتگوها،امیدوارم ختم به خیر بشود. ما شاگرد شما هستیم و شما یک عالم دینی! اطلاعات من در مورد این مسائل بسیار نا چیز هست،رشته دانشگاهی من فنی مهندسیه و در حال حاضر دانشجوی الکترونیک هستم. اما علاقه زیادی به مبحث دینی دارم.من 10سالی هست که ساکن دارابکلا نیستم وخیلی با اهل محل ارتباط ندارم اما اگر نشست یا گفتگویی باشه حتما استقبال میکنم. با عرض پوزش و بسیار تشکر

سيدعلي اصغر

سلام فرخنده باد حضورت ‌چرا باورداشت وعملكرد مذهبي برفرهنگ وجامعه اثر گذاراست ؟ چرا اين باورداشت وعملكرد هاهرچند با مذاهب گوناگون است اما تاثير يكساني دارد ؟ من هر5بند كشمكش شناخت آفرين را پذيرفتم بويژه بند دوم مطلب شما را بايد جدي گرفت وعمل كرد